ਮੌਸਮ

ਆਰਸੀ ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ

ਦੋਸਤੋ! ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹੋ ਕਿ ਆਰਸੀ ਨੂੰ Facebook ਅਤੇ Twitter ਨਾਲ਼ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ਼ ਇਹਨਾਂ ਸਾਈਟਾਂ ਤੇ ਅਕਾਊਂਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਰਸੀ ਬਲੌਗ ਨੂੰ ਓਥੋਂ ਵੀ join ਅਤੇ follow ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਲਿੰਕ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿੱਤੇ ਹਰ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਮਸ਼ਕੂਰ ਹਾਂ।
ਅਦਬ ਸਹਿਤ
ਤਨਦੀਪ ਤਮੰਨਾ



Showing posts with label ਤਰਸੇਮ ਨੂਰ. Show all posts
Showing posts with label ਤਰਸੇਮ ਨੂਰ. Show all posts

Monday, October 11, 2010

ਤਰਸੇਮ ਨੂਰ - ਗ਼ਜ਼ਲ

ਧੰਨਵਾਦ: ਇਕਵਿੰਦਰ ਜੀ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗ਼ਜ਼ਲ ਆਰਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ਼ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜੀ।
******
ਗ਼ਜ਼ਲ

ਤੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ।

ਜੀ ਉਠਿਆ ਮੈਂ ਮਰਦੇ-ਮਰਦੇ।

-----

-----

ਜਾਂ ੳਹਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ ਮੋਤੀ,

ਜਾਂ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਪੱਥਰ ਕਰਦੇ।

-----

ਮੁਖੜੇ ਤੋਂ ਸਰਕਾ ਕੇ ਪਰਦਾ,

ਚੰਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ-ਪਾਣੀ ਕਰਦੇ।

-----

ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਉਹ ਮਾਰਨ,

ਤੇਰੇ ਡੋਬੇ ਨਹੀਓਂ ਤਰਦੇ।

-----

ਚੰਗੇ ਬੰਦੇ , ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ,

ਚੰਗੀ ਸੁਣਦੇ, ਚੰਗੀ ਕਰਦੇ।

-----

ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਜ਼ੋਰ ਹੈ ਕਾਹਦਾ ?

ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਜੋ ਵੀ ਕਰਦੇ।

-----

ਉਹ ਵੀ ਜੀਵਨ ਕਾਹਦਾ ਜੀਵਨ,

ਜਿਹੜਾ ਲੰਘੇ ਡਰਦੇ-ਡਰਦੇ।

-----

ਤਾਂ ਵੀ ‘ਨੂਰ’ ਨਜ਼ਰ ਆਏਗਾ,

ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਪਰਦੇ ਕਰਦੇ।

Monday, May 17, 2010

ਤਰਸੇਮ ਨੂਰ - ਗ਼ਜ਼ਲ

ਸਾਹਿਤਕ ਨਾਮ: ਤਰਸੇਮ ਨੂਰ

ਜਨਮ : 1955 ਮੁਕੇਰੀਆਂ (ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ) ਪੰਜਾਬ

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਿਤਾਬਾਂ: ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਜੇ ਕਿਤਾਬੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ।

******

ਦੋਸਤੋ! ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਵਸਦੇ ਗ਼ਜ਼ਲਗੋ ਇਕਵਿੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਤਰਸੇਮ ਨੂਰ ਜੀ ਦੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦਾ ਭੇਜ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਰਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ਼ ਪਹਿਲੀ ਸਾਹਿਤਕ ਸਾਂਝ ਪਵਾਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਕਵਿੰਦਰ ਜੀ ਦੀ ਤਹਿ-ਦਿਲੋਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹਾਂ। ਨੂਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਆਰਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ਆਮਦੀਦ ਆਖਦਿਆਂ, ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨੇ ਬੇਹੱਦ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੀ ਪੋਸਟ ‘ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਕਰੀਆ।

ਅਦਬ ਸਹਿਤ

ਤਨਦੀਪ ਤਮੰਨਾ

*****

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਖ਼ਸਤਾ ਹਾਲ ਮਕਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

ਆਪਾਂ ਹਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

-----

ਹਰ ਗੱਲ ਅੰਦਰ ਸੌਦੇ-ਬਾਜ਼ੀ,

ਹੁਣ ਨੇ ਲੋਕ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

-----

ਦਾਨ ਵੀ ਦੇਵੇ ਨਾਂ ਲਿਖਵਾ ਕੇ,

ਪੁੰਨ ਕਰੇ ਅਹਿਸਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

-----

ਨੱਚ ਪਈਂ ਨਾਂ ਦੇਖਦਿਆਂ ਹੀ,

ਸੁਖ ਹੁੰਦੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

-----

ਹਾਲੇ ਵੀ ਨੇ ਕਿਧਰੇ-ਕਿਧਰੇ,

ਕੁਝ ਬੰਦੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

-----

ਫ਼ਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਬਲ਼ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ,

ਕੁਝ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

-----

ਜੀਵਨ ਦੇ ਕੁਝ ਰਸਤੇ ਸੋਹਣੇ,

ਕੁਝ ਕੋਲੇ ਦੀਆਂ ਖਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

-----

ਦਾਨੇ ਬਣ ਕੇ ‘ਨੂਰ’ ਕੀ ਖੱਟਿਆ,

ਚੰਗੇ ਸੀ ਨਾਦਾਨਾਂ ਵਰਗੇ।

=====

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

ਦਿਲ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

-----

ਤੇਰੀ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਅੱਗੇ,

ਕੁਝ ਵੀ ਰਾਤ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

-----

ਕੀ ਹੈ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅੱਜ ਮਲਾਹਾ!

ਬੇੜੀ ਕੰਢੇ ਲਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

-----

ਮੈਂ ਵੀ ਠੂਠੇ ਤੋਂ ਕੀ ਲੈਣਾ,

ਉਸ ਨੇ ਖ਼ੈਰ ਜੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

-----

ਧੂੜ ਗ਼ਮਾਂ ਦੀ ਹੈ ਇਸ ਉੱਤੇ,

ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਪੁਰਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

-----

ਐਸੇ ਖੂਹ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿਚ ਸੁੱਟੋ,

ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

-----

ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਤੁਰਨਾ ਪੈਣਾ,

ਜੇਕਰ ਠੋਕਰ ਖਾਣੀ ਨਹੀਓਂ ।

-----

ਏਦਾਂ ਲਗਦਾ ‘ਨੂਰ’ ਦਾ ਏਥੇ,

ਹੁਣ ਤਾਂ ਦਾਣਾ-ਪਾਣੀ ਨਹੀਓਂ।

=====

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਭਾਵੇਂ ਜਾਨ ਗਵਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।

ਅਪਣੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।

-----

ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ,

ਲਗਦਾ ਈਦ ਮਨਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।

-----

ਅਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਰੀ ਚੁੱਭੀ,

ਦੂਜੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।

-----

ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੰਝੂ,

ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਬਚਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।

-----

ਅਪਣੇ-ਅਪਣੇ ਘਰ ’ਚੋਂ ਲੋਕੀਂ,

ਖ਼ਬਰੇ ਕਿਓਂ ਘਬਰਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।

-----

ਹੋਰ ਵੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਜੇਕਰ,

ਚੰਨ ਜ਼ਰਾ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।

-----

‘ਨੂਰ’ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ,

ਸਾਰੇ ਧੋਖਾ ਖਾ ਕੇ ਨਿਕਲ਼ੇ।