ਮੌਸਮ

ਆਰਸੀ ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ

ਦੋਸਤੋ! ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹੋ ਕਿ ਆਰਸੀ ਨੂੰ Facebook ਅਤੇ Twitter ਨਾਲ਼ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ਼ ਇਹਨਾਂ ਸਾਈਟਾਂ ਤੇ ਅਕਾਊਂਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਰਸੀ ਬਲੌਗ ਨੂੰ ਓਥੋਂ ਵੀ join ਅਤੇ follow ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਲਿੰਕ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿੱਤੇ ਹਰ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਮਸ਼ਕੂਰ ਹਾਂ।
ਅਦਬ ਸਹਿਤ
ਤਨਦੀਪ ਤਮੰਨਾ



Showing posts with label ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ. Show all posts
Showing posts with label ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ. Show all posts

Monday, December 14, 2009

ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ - ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਬੜੀ ਉਮੀਦ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬੂਹੇ ‘ਤੇ ਆਈ ਹਾਂ।

ਕਿ ਤੂੰ ਭਰਪੂਰ ਸਾਗਰ ਤੇ ਮੈਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਿਹਾਈ ਹਾਂ।

-----

ਜਵਾਨੀ ਵੇਖ ਲੈ ਮੇਰੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ‘ਚ ਰੁਲ਼ਦੀ ਏ,

ਮੈਂ ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹੀ ਹਾਂ ਤੇ ਬਿਰਹੋਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹਾਂ।

-----

ਨਾ ਅਪਣੇ ਹੀ ਰਹੇ ਅਪਣੇ, ਬਿਗਾਨੇ ਤਾਂ ਬਿਗਾਨੇ ਨੇ,

ਮੈਂ ਪੇਕੇ ਵੀ ਪਰਾਈ ਸੀ ਤੇ ਸਹੁਰੇ ਵੀ ਪਰਾਈ ਹਾਂ।

-----

ਬੜਾ ਜ਼ਾਲਮ ਜ਼ਮਾਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵੇਖ ਨ੍ਹੀਂ ਜਰਦੀ,

ਕਿ ਸੱਚੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਂ ਸੂਲ਼ੀ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹਾਂ।

-----

ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਤੱਕਿਆ ਈ, ਸਜ਼ਾ ਵੀ ਵੇਖ ਤੂੰ ਇਸਦੀ,

ਬੜੀ ਝੰਬੀ, ਨਿਚੋੜੀ ਹਾਂ, ਤਵੀ ‘ਤੇ ਧਰ ਸੁਕਾਈ ਹਾਂ।

-----

ਬਹੁਤ ਗ਼ੈਰਾਂ ‘ਚ ਹੁੰਦੀ ਏ ‘ਗ਼ਜ਼ਲ ਕੁਲਜੀਤ’ ਦੀ ਚਰਚਾ,

ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੀ ਹਾਂ ਪਰ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਹਰਾਈ ਹਾਂ।

Monday, July 6, 2009

ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ - ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਇਸ਼ਕ ਤੇਰਾ ਇਕ ਨਸ਼ਾ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ।

ਸਿਰ ਮੇਰੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਰ ਹੈ।

----

ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੈਣ ਮੇਰੇ ਬਿਨ ਤੇਰੇ,

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਨਸਾਨ ਤੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।

----

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਖੰਡਰ ਹੋਣਗੇ,

ਆ ਕਿ ਜੋਬਨ ਦੀ ਅਜੇ ਦੁਪਹਿਰ ਹੈ।

----

ਗ਼ਮ ਹੀ ਗ਼ਮ ਅੰਦਰ ਤੇ ਮੁਖ ਤੇ ਰੌਣਕਾਂ,

ਵੇਖ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ‘ਚ ਕਿੰਨੀ ਗਹਿਰ ਹੈ।

----

ਤਰਸਦੇ ਨੇ ਨੈਣ ਉਸਦੀ ਦੀਦ ਨੂੰ,

ਕੀ ਪਤਾ ਕਿੱਥੇ ਕੁ ਉਸਦੀ ਠਹਿਰ ਹੈ।

----

ਹਰ ਤਰਫ਼ ਨੇ ਲੋਕ ਹੁਣ ਸੱਪਾਂ ਜਿਹੇ,

ਹਰ ਤਰਫ਼ ਘੁਲ਼ਿਆ ਫ਼ਿਜ਼ਾ ਵਿਚ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ।

----

ਮਨ ਮੇਰਾ ਲਾਉਂਦਾ ਉਡਾਰੀ ਅੰਬਰੀਂ,

ਅੰਬਰਾਂ ਦੀ ਮਾਪਦਾ ਇਹ ਗਹਿਰ ਹੈ।

----

ਤਰਸਦੀ ਹਰ ਸਤਰ ਤੇਰੀ ਕ਼ੈਦ ਨੂੰ,

ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਤੇਰੀ ‘ਗ਼ਜ਼ਲ’ ਬੇ-ਬਹਿਰ ਹੈ।

Friday, March 13, 2009

ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ - ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗਜ਼ਲ

ਦਿਲ ਦੀ ਇਸ ਦਰਗਾਹ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਹੋਵੇ।

ਤੁਰ ਜਾਵੇਂ ਤਾਂ ਨੇਰ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਆ ਜਾਵੇਂ ਤਾਂ ਚਾਨਣ ਹੋਵੇ।

----

ਜਦ ਵੀ ਮੁੜਿਆ ਪਰਦੇਸੋਂ ਤਾਂ, ਕਚ ਦੀਆਂ ਵੰਗਾਂ ਲੈ ਆਵੀਂ,

ਜੀਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਸੁੰਨੀ ਵੀਣੀ ਦੇ ਵਿਚ ਛਣ ਛਣ ਹੋਵੇ।

----

ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਅਣਖੀ ਸਾਊ ਕਹਿੰਦੇ, ਦਸੜੀ ਦਸੜੀ ਵਿਕਦੇ ਜਿਹੜੇ,

ਅਕਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਜੇਕਰ ਘਰ ਵਿਚ ਦਰਪਣ ਹੋਵੇ।

----

ਰਾਤ ਦਿਨੇ ਭਗਤੀ ਕਰ ਭਾਵੇਂ, ਬੇਸ਼ਕ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਬਹਿ ਜਾ,

ਯੋਗ ਯੁਗਤ ਨੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਫਿਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੀ ਜਦ ਭਟਕਣ ਹੋਵੇ।

----

ਸਜਣਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਮੇਲੇ ਲਗਦੇ, ਯਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਸੰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ,

ਕੀ ਕਰਨੀ ਹੈ ਹੋਲੀ ਜੇ ਨਾ, ਯਾਰ ਦੇ ਰੰਗ ਦਾ ਰੰਗਣ ਹੋਵੇ।

----

ਛਡ ਆ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਤਾਈਂ, ਐਸੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਚਲ ਡੇਰਾ,

ਇਕ ਤੂੰ ਹੋਵੇਂ, ਇਕ ਮੈਂ ਹੋਵਾਂ, ਇਕ ਸਾਵਣ ਦੀ ਕਿਣ ਮਿਣ ਹੋਵੇ।

----

ਕੁਲਜੀਤ’ ਗਜ਼ਲ’ ਫਿਰ ਪੱਤ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਹੋਰ ਵੀ ਦੂਣੀ ਚੌਣੀ ਹੁੰਦੀ,

ਦਿਲ ਦੀ ਹਾਂਡੀ ਵਿਚ ਰਤ ਉਬਲੇ, ਤਨ ਦਾ ਬਲ਼ਦਾ ਬਾਲਣ ਹੋਵੇ।


Sunday, November 30, 2008

ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ - ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਵਿਚ ਰੁਲ਼ਦੀਆਂ ਨੇ ਡਿਗਰੀਆਂ।

ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਵਿਕਦੀਆਂ ਨੇ ਹਸਤੀਆਂ।

----

ਜਦ ਜਵਾਨੀ ਖ਼ਾਕ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਲ਼ ਰਹੀ,

ਫੇਰ ਵੀ ਕਿਉਂ ਸੁਝਦੀਆਂ ਨੇ ਮਸਤੀਆਂ?

----

ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਦੀ ਜਿਸ ਕੌਮ ਨੂੰ,

ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀਆਂ ਨੇ ਰਖੜੀਆਂ।

----

ਅਪਣਿਆਂ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ,

ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਲ ‘ਤੇ ਜੰਮੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ਕੀਆਂ।

----

ਮਾਰ ਜੀ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਰ ਮੋੜ ‘ਤੇ,

ਗਈਆਂ ਨਾ ਸਾਥੋਂ ਵਫ਼ਾਵਾਂ ਪਰਖੀਆਂ।

----

ਲੋਭ, ਮੋਹ.ਹੰਕਾਰ ਮਾਰੀ ਧਰਤ ‘ਤੇ

ਮੌਤ ਮਹਿੰਗੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿੰਦਾਂ ਸਸਤੀਆਂ।

----

ਤੁਰ ਗਿਓਂ ਪਰਦੇਸ ਨੂੰ ਦਿਲ ਤੋੜ ਕੇ,

ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ਪਰਾਈਆਂ ਧਰਤੀਆਂ।

----

ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਰੇ ਹਰ ਗਲ਼ੀ ਹਰ ਮੋੜ ‘ਤੇ.

ਨਾਗ ਬੈਠੇ ਨੇ ਬਣਾ ਕੇ ਵਰਮੀਆਂ।

----

ਮਾਰਿਆ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਭਾਵਨਾ,

ਮਾਰਿਆ ਤੈਨੂੰ ਇਵੇਂ ਖ਼ੁਦਗ਼ਰਜ਼ੀਆਂ।

----

ਮਾਸੀਆਂ, ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਸੋਗੇ ਤੁਸੀਂ,

ਇਸ ਕਦਰ ਦੁਤਕਾਰੀਆਂ ਜੇ ਲੜਕੀਆਂ।

ਕਿਤਾਬ: 'ਤਰੇਲ ਜਿਹੇ ਮੋਤੀ' 'ਚੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ

Monday, November 3, 2008

ਕੁਲਜੀਤ ਕੌਰ ਗ਼ਜ਼ਲ- ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਨਾ ਰੱਬ ਮੰਦਰੀਂ ਨਾ ਰੱਬ ਮੱਕੇ।

ਐਵੇਂ ਜੰਗਲ਼ੀਂ ਖਾ ਨਾ ਧੱਕੇ।

-----

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਾਡੀ ਤਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤੇ,

ਤੇਰੀਆਂ ਦੁੱਕੀਆਂ ਸਾਡੇ ਯੱਕੇ।

-----

ਤੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਂ ਮੈਂ ਸੱਜਣਾ!

ਐਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਨਾ ਧੱਕੇ।

-----

ਔਰਤ-ਮਰਦ ਇਵੇਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ,

ਜੀਵਨ ਗੱਡੀ ਦੇ ਦੋ ਚੱਕੇ।

-----

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੇਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣ,

ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਜਿਹੜਾ ਡੱਕੇ।

-----

ਜਿੱਥੇ ਆਖੇਂ ਜੀਵਨ ਹਾਜ਼ਰ,

ਵੇਖ ਅਸਾਡੇ ਵਾਅਦੇ ਪੱਕੇ।

-----

ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਮੁੱਕਣ ਨਾਹੀਂ,

ਰਾਤੀਂ ਉਠ-ਉਠ ਮੋੜਾਂ ਨੱਕੇ।

-----

ਜਿਸ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਖਾਂਦੀ,

ਜੱਟ ਵਿਚਾਰਾ ਧੂੜਾਂ ਫੱਕੇ।

----

ਪੀੜ ‘ਗ਼ਜ਼ਲ’ ਪਰ ਜਰ ਕਿੰਞ ਹੋਵੇ,

ਗ਼ੈਰ ਜਦੋਂ ਹੋ ਜਾਵਣ ਸੱਕੇ।