ਮੌਸਮ

ਆਰਸੀ ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ

ਦੋਸਤੋ! ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹੋ ਕਿ ਆਰਸੀ ਨੂੰ Facebook ਅਤੇ Twitter ਨਾਲ਼ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ਼ ਇਹਨਾਂ ਸਾਈਟਾਂ ਤੇ ਅਕਾਊਂਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਰਸੀ ਬਲੌਗ ਨੂੰ ਓਥੋਂ ਵੀ join ਅਤੇ follow ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਲਿੰਕ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿੱਤੇ ਹਰ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਮਸ਼ਕੂਰ ਹਾਂ।
ਅਦਬ ਸਹਿਤ
ਤਨਦੀਪ ਤਮੰਨਾ



Showing posts with label ਨਵਿਅਵੇਸ਼ ਨਵਰਾਹੀ. Show all posts
Showing posts with label ਨਵਿਅਵੇਸ਼ ਨਵਰਾਹੀ. Show all posts

Tuesday, November 25, 2008

ਨਵਿਅਵੇਸ਼ ਨਵਰਾਹੀ - ਨਜ਼ਮ

ਘਾਹ ਬੂਟ
ਨਜ਼ਮ

ਵੇਖਦੇ-ਵੇਖਦੇ
ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ
ਕੰਕਰੀਟ ਦਾ ਜੰਗਲ
ਚਮਚਮਾਉਂਦੇ,
ਤਿਲਕਾਉਂਦੇ ਕਾਰਪੈਟ
ਕੰਧਾਂ ਸੰਗਮਰਮਰੀ
ਤਰਾਸ਼ੇ ਬਦਨ...
ਰਲਗਡ ਹੋ ਗਏ ਨੇ...

ਘਾਹ ਖੋਤ ਕੇ
ਬਣਾਈ ਗਈ
ਗਗਨਚੁੰਬੀ
ਇਹ ਇਮਾਰਤ
ਕਿੰਨੀ ਹੈ ਸਾਫ਼...
ਪਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ
ਉੱਗ ਆਇਆ ਹੈ
ਘਾਹ ਬੂਟ... !

Thursday, November 20, 2008

ਨਵਿਅਵੇਸ਼ ਨਵਰਾਹੀ - ਨਜ਼ਮ

ਅਸੀਂ ਲੋਕ
ਨਜ਼ਮ

ਅਸੀਂ ਲੋਕ.....
ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਖੜ੍ਹੇ
ਲੈਨੇ ਆਂ ਸੁਪਨੇ ਸਵੇਰ ਦੇ
ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ
ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ
ਕਦੋਂ ਸੌਂ ਜਾਨੇ ਆਂ ਘੂਕ....
ਅਸੀਂ ਲੋਕ।

ਅਸੀਂ ਲੋਕ........
ਵਗਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ’ਤੇ ਤੁਰਦੇ-ਤੁਰਦੇ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਸੋਚ ਕੇ
ਕਦੋਂ ਬਹਿ ਜਾਨੇ ਆਂ
ਰੁੜਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ’ਚ....
ਅਸੀਂ ਲੋਕ।

ਅਸੀਂ ਲੋਕ.......
ਸੂਰਜਾਂ ਨੂੰ ਵੰਗਾਰਦੇ-ਵੰਗਾਰਦੇ
ਪਰਛਾਵੇਂ ਹੋ ਜਾਂਨੇ ਆਂ
ਤੇ ਟੁਰਨ ਲੱਗ ਪੈਨੇ ਆਂ
ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੇ ਹੀ....
ਅਸੀਂ ਲੋਕ।

ਅਸੀਂ ਲੋਕ.....
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਿਲ਼ ਕੇ
ਮੁਕਾ ਛੱਡੀ ਸੀ ਹਨ੍ਹੇਰਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ
ਸਰਕ ਆਏ ਆਂ
ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਅੰਦਰ....
ਅਸੀਂ ਲੋਕ।

Tuesday, November 18, 2008

ਨਵਿਅਵੇਸ਼ ਨਵਰਾਹੀ - ਨਜ਼ਮ

ਦੋਸਤੋ! ਅੱਜ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ...ਸਤਿਕਾਰਤ ਨਵਰਾਹੀ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਹੱਦ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਨਜ਼ਮਾਂ ਨਾਲ਼ ‘ਆਰਸੀ’ ਦਾ ਮੁੱਖ ਚਾਨਣ-ਚਾਨਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਸੀ..ਨਜ਼ਮਾਂ ਦਾ...ਅੱਜ ਮਿਲ਼ ਹੀ ਗਈਆਂ। ਨਵਰਾਹੀ ਜੀ ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ 'ਦੈਨਿਕ ਭਾਸਕਰ' ਦੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਐਡੀਟਰ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਕਲਮ ਨਵੀਸ। ਹਿੰਦੀ / ਪੰਜਾਬੀ ‘ਚ ਲਿਖਦੇ ਨੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਾਂ ਦਾ ਹਿੰਦੀ ‘ਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਨੇ। ਸਾਹਿਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਰਗਰਮ ਨੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿੰਦੀ ‘ਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਬਲੌਗ ਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਫ਼ੇਰੀ ਪਾਓ.. कुंज गली ਕਮਾਲ ਦਾ ਬਲੌਗ ਹੈ। ਨਵਰਾਹੀ ਜੀ ਨੂੰ ‘ਆਰਸੀ’ ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਆਮਦੀਦ! ਰੱਬ ਕਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਲਮ ਨਾਲ਼ ਗੁਫ਼ਤਗੂ ਹੋਰ ਲੰਮੇਰੀ ਤੇ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਹੋਵੇ...ਆਮੀਨ!!

ਘਰ

ਨਜ਼ਮ

ਘਰ ਮੇਰਾ ਹੁਣ

ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਘਰ

ਚੁੱਪ ਨਿਗਲ਼ ਗਈ-

ਘਰ ਨੂੰ

ਬੇਅੰਤ ਸ਼ੋਰ ਵਿੱਚ

ਘਰ ਦੀ ਇਹ ਚੁੱਪ

ਚੀਕੇ-

ਤੜਫ਼ੇ-

ਤਰਕਾਲਾਂ ਦਾ ਚੰਨ ਨਿਕਲਦਾ

ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਹੁਣ

ਨਾਲ਼ਦਿਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਕੰਧ ਹੁਣ

ਨਹੀਂ ਝਾਕਦੀ

ਖੇਡ ਖੇਡਦੇ

ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ,

ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਂਦੀ-

ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ

ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ

ਨਾ ਹੁਣ ਚਿੜੀਆਂ ਨੇ ਹੀ

‘ਘਰ’ ਵਿੱਚ ‘ਘਰ’ ਬਣਾਇਆ

ਘਰ ਮੇਰਾ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਘਰ

ਚੁੱਪ ਨਿਗਲ ਗਈ-

ਘਰ ਨੂੰ।

----------

ਮੈਂ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਲੈਪਟਾਪ

ਨਜ਼ਮ

ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ

ਮੇਰੇ ਤੇ ਪਤਨੀ ਵਿਚਾਲੇ

ਇਕ ਤੀਜਾ ਵੀ ਆ ਗਿਐ

ਮੈਂ ਉਹਦੇ ਨਾਲ-

ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ

ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ

ਤੇ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ

ਸੁੱਖ-ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਕਈ ਗੱਲਾਂ...

ਸਭ ਕੁੱਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਹ

ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ’ਚ

ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਆ ਜਾਵੇ ਕਿਤੇ

ਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦਾ ਏ

ਸਾਰੇ ਰਾਜ਼ ਮੇਰੇ

ਅਧੂਰਾ ਹਾਂ

ਉਹਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ...

ਪਤਨੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ!