ਮੌਸਮ

ਆਰਸੀ ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ

ਦੋਸਤੋ! ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਹੋ ਕਿ ਆਰਸੀ ਨੂੰ Facebook ਅਤੇ Twitter ਨਾਲ਼ ਵੀ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ਼ ਇਹਨਾਂ ਸਾਈਟਾਂ ਤੇ ਅਕਾਊਂਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਰਸੀ ਬਲੌਗ ਨੂੰ ਓਥੋਂ ਵੀ join ਅਤੇ follow ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਲਿੰਕ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿੱਤੇ ਹਰ ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਮਸ਼ਕੂਰ ਹਾਂ।
ਅਦਬ ਸਹਿਤ
ਤਨਦੀਪ ਤਮੰਨਾ



Showing posts with label ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ. Show all posts
Showing posts with label ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ. Show all posts

Thursday, March 26, 2009

ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਕੋਟਲੀ - ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਕਰਦੇ ਨੇ ਮੂੰਹ ਮੁਲਾਹਜ਼ੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਾਹੁਣ ਵਾਲੇ

ਬਣ ਗਏ ਨੇ ਆਪ ਚਮਚੇ, ਚਮਚੇ ਬਣਾਉਂਣ ਵਾਲੇ

----

ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੈ ਸੱਟ ਵੱਜਦੀ, ਮਨ ਵੀ ਉਦਾਸ ਹੁੰਦਾ,

ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਚਾਲਬਾਜ਼ੀ, ਰਹਿਬਰ ਕਹਾਉਣ ਵਾਲੇ

----

ਇਹ ਗੰਢ ਤੁੱਪ ਕਰਦੇ, ਇਹ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਨੇ,

ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵਡੀ, ਕੁਰਸੀ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ

----

ਨ੍ਹੇਰੇ ਬੈਠ ਘੜਦੇ, ਵਧੀਆ ਇਹ ਝੂਠ ਚਾਲਾਂ,

ਦਿਨ ਨੂੰ ਸਜਾਊ ਸੁੰਦਰ, ਮੁੱਖੜਾ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ

----

ਕੀ ਕਰਨਗੇ ਅਗੇਰੇ, ਇਹ ਧਰਮ ਕਰਮ ਖ਼ਾਤਿਰ,

ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਚੌਧਰਾਂ ਲਈ, ਨਾਟਕ ਦਖਾਉਣ ਵਾਲੇ

----

ਯਾ ਰੱਬ! ਸੁਮੱਤ ਬਖਸ਼ੀਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੀਡਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ,

ਏਕੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਅੰਦਰ, ਲੂਤੀ ਜੋ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ


Tuesday, February 10, 2009

ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਘਣਗਸ - ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਸਾਹਿਤਕ ਨਾਮ: ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਘਣਗਸ
ਨਿਵਾਸ: ਯੂ.ਐੱਸ.ਏ.
ਕਿਤਾਬ: ਸੱਠਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ( ਗ਼ਜ਼ਲ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ)
“...ਚਾਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਲਿਖਣ ਦਾ ਭੂਤ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਰ ਭਰ ਕੇ ਮਸਾਂ ਮੈਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਭੱਜੀਆਂ ਦੋ ਕਹਾਣੀਆਂ ‘ਤੇ ਦੋ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਤੇ ਛਾਪਣ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਆਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵੈਨਕੂਵਰ, ਕਨੇਡਾ ਵੀ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲਿਖਾਰੀ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਉਦੋਂ ਲਾਗੇ ਤਾਗੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ‘ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ’ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹੀ। ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੁਰਦੇਵ ਮਾਨ ਜੀ ਉਸ ਦਿਨ ਆਏ ਨਹੀਂ ਸਨ ਪਰ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਦ ‘ਗੁਰਦਰਸ਼ਨ ਬਾਦਲ’ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਪੜ੍ਹੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਖਿਝ ਪਿਆ ਜਿਵੇਂ ਬਾਦਲ ਜੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਉਦੋਂ ਮੈਂ ਸੱਠਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਟੱਪ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹਦੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ।
----
ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀਏ ਦਾ ਰਦੀਫ਼ “ਸੱਠਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ” ਇਸ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦਾ ਹੁਸਨ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੀ ਬਣਤਰ ਬਾਰੇ ਸੋਝੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਵਾਪਸੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਕਾਫ਼ੀਆ ਸਾਜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ‘ਸੱਠਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ’ ਰਦੀਫ਼ ਚੰਮੇੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਰਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਗ਼ਜ਼ਲ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਸਾਂ। ਕੁਝ ਸ਼ਿਅਰ ਮੈਂ ਸੌਖੇ ਹੀ ਰਚ ਲਏ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਾਂ। ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਨਾਲ “ਸੱਠਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ” ਚੰਮੇੜ ਲਵਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਚੰਗੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੇਰੀ ਹਾਉਮੈ ਨੂੰ ਵੀ ਪੱਠੇ ਪੈ ਜਾਣ। ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪੁਸਤਕ ਛਾਪੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਦਿਸੀ। ਆਖਰ ਮੈਂ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ “ਸੱਠਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ” ਹੀ ਰੱਖ ਲਿਆ।”
ਅੱਜ ਘਣਗਸ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਰਸੀ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਠਕ/ ਲੇਖਕ ਦੋਸਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਦਬੀ ਮਹਿਫ਼ਲ ‘ਚ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਵਾਉਂਣ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਆਮਦੀਦ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ ਨੂੰ ਆਰਸੀ ‘ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਘਣਗਸ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਆਰਸੀ ਦਾ ਲਿੰਕ ਡਾ: ਪ੍ਰੇਮ ਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਕਰੀਆ।

ਮਾਡਰਨ ਗਜ਼ਲ
ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਸਾਡਾ ਹਾਲ ਸਾਡੇ ਤੇ ਗੁਜ਼ਰਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ।
ਲੋਹੜੇ ਦੀ ਪੈ ਰਹੀ ਜਿੰਨੀ ਹੱਡ ਚੀਰਵੀਂ ਸਰਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ।
----
ਗਰੀਬ ਗੁਰਬੇ ਤਾਂ ਬਰਫ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਰਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਬਿਜਲੀ ਕੱਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਬਰਫ਼ ਵਿੱਚ ਬੇਦਰਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ ।
-----
ਕਨੇਡਾ ਆਕੇ ਬਿਸ਼ਨ ਕੁਰ ਹੈ ਖੁਸ਼ ਪਰ ਬਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ਕ,
ਬਿਸ਼ਨ ਕੁਰ ਹੈ ਘਾਟ ਦੀ ਹੁਣ ਜਾਂ ਹੈ ਘਰਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ ।
----
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਗੜੇ ਤਿਗੜੇ ਤਾਂ ਫੋਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ,
ਹੁਣ ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੈ ਮਿੱਤ ਕੌਣ ਹੈ ਦਰਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ।
----
ਮੰਦਰ ਵੀ ਗਈ ਪਰ ਮਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵੀ ਟੇਕ ਨਾ ਆਈ,
ਕੀ ਕੁਝ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ ਵਿਚਰਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ।
----
ਓਬਾਮਾ ਤਾਂ ਇਤਨਾ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਕਿੰਨੀ ਹਾਲਤ ਹੈ ਮਾੜੀ ਮੁਲਕ ਅੰਦਰ ਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ।
-----
ਯਾਦ ਨਰੋਈ ਹੈ ਸਾਡੀ ਪਰ ਟੈਕਸ ਦੇਣਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ,
ਲਾਲਚਾਂ ਮਾਰੀ ਹਯਾਤੀ ਕੀ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ।
----
ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਯਾਦ ਜਦ ਕਦੇ ਭੁੱਲੇ ਵਿੱਸਰੇ ਸਭ ਪਿਆਰੇ,
ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿੰਨੀ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਹੈ ਵਰ੍ਹਦੀ, ਕੀ ਲਿਖਾਂ।

Monday, January 26, 2009

ਹਰਮਿੰਦਰ ਬਣਵੈਤ - ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਏਸ ਕਿਨਾਰੇ ਮੈਂ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਓਸ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ।

ਆ ਮਿਲਣਗੇ ਇਸੇ ਆਸ ਵਿਚ ਬਣੇ ਸੰਵਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰ ਆ ਗਏ ਉਸਦੇ ਪਾਪਾ ਜੀ,

ਉੱਠਣ ਦੀ ਫਿਰ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਪਈ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਮਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਾਕੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੜ੍ਹਨ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਸੀ,

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿਚ ਪਕੜ ਗੁਬਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਮੇਰੇ ਹਾਣੀ ਹੁਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਨੇ,

ਪੰਜ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕੰਵਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਨਸ਼ਾ ਪੀਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪੈ ਗਈ, ਭੌਂ ਵੀ ਸਾਰੀ ਵੇਚ ਲਈ,

ਲੋਕੀਂ ਕੰਮੀਂ ਕਾਰੀਂ ਲੱਗੇ ਅਸੀਂ ਨਿਕਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਇਕ ਨਜੂਮੀ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਗਰਦਸ਼ ਵਿਚ ਨੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ,

ਮੈਨੂੰ ਲਗਦੈ ਮੈਥੋਂ ਰੁੱਸ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਿਤਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਕਿਸੇ ਸਿਆਣੇ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਜਪਣ ਲਈ,

ਕੁੱਝ ਨਾ ਬਣਿਆ ਐਵੇਂ ਹੋ ਕੇ ਮਰਨ ਕਿਨਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਜੋ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਇਆ ਉਹ ਵੀ ਆਂਢ ਗਵਾਂਢੇ ਚਲਾ ਗਿਆ,

ਘਰ ਦੇ ਵਿਚ ਸਜ ਧਜ ਕੇ ਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਇਕ ਕੁੜੀ ਪਰਦੇਸੋਂ ਆਈ, ਭਾਲ਼ ਸੀ ਚੰਗੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ,

ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪਿਛਾਂਹ ਪਰਤ ਗਈ ਅਸੀਂ ਬੇਚਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

----

ਸਾਡੀ ਹੀਰ ਚੜ੍ਹੀ ਜਦ ਡੋਲੀ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤੇਰਾ ਤੜਪੇ ਸੀ,

ਕੰਨ ਪੜਵਾਉਣੋਂ ਡਰਦੇ ਸੀ ਤੇ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ

Thursday, January 8, 2009

ਗੁਰਦਰਸ਼ਨ 'ਬਾਦਲ' - ਦੋ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ

ਦੋਸਤੋ! ਡੈਡੀ ਜੀ ਬਾਦਲ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਰਸੀ ਲਈ ਅੱਜ ਦੋ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਇੱਕ ਮਾਡਰਨ ਤੇ ਦੂਜੀ ਜਦੀਦ ਗ਼ਜ਼ਲ ਇੱਕੋ ਕਾਫ਼ੀਏ-ਰਦੀਫ਼ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜੀਆਂ ਹਨ। ਗ਼ਜ਼ਲਗੋਈ ਦੀ ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਖ਼ੂਬੀ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਕਾਫ਼ੀਏ-ਰਦੀਫ਼ ਵਿਚ ਨਜ਼ਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਅਰਥ ਕੱਢ ਕੇ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪੂਰਵਕ ਨਿਭਾਉਂਣਾ। ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਕਰੀਆ।

ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ
ਮਨਦੀਆਂ ਕਹਿਣਾ ਅਗਰ ਇਹ ਅੱਖੀਆਂ।
ਭਜਦੀਆਂ ਨਾ ਸਾਡੀਆਂ ਫਿਰ ਵੱਖੀਆਂ।
-----
ਮੁਸ਼ਕ ਸਾਡੇ ਮੂੰਹ ‘ਚੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਰਿਹਾ,
ਲੈਚੀਆਂ ਵੀ ਜੇਬ ਦੇ ਵਿਚ ਰੱਖੀਆਂ।
-----
ਗੁੜ ਜਿਹੇ ਬਣ-ਬਣ ਬੜਾ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ,
ਭਿਣ-ਭਿਣਾਈਆਂ ਨਾ ਅਸਾਂ ‘ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ।
----
ਨਕਲੂਆਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਡਾਕਟਰ ਬਣ ਗਿਆ,
ਫਿਰਦੀਆਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀਹ-ਵੀਹ ਲੱਖੀਆਂ।
-----
ਮਿਸ਼ਰੀ ਵਰਗੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਫਸ ਗਏ,
ਗੁੜ ਭੁਲੇਖੇ ਕੌੜ-ਮਿਰਚਾਂ ਚੱਖੀਆਂ।
----
ਘਰ ਤਿਰੇ ਛਣ-ਛਣ ਨਾ ਹੋਣੀ ‘ਬਾਦਲਾ!’
ਭਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਝੱਲ ਭਾਵੇਂ ਪੱਖੀਆਂ।
===============
ਗ਼ਜ਼ਲ
ਗੁੰਮ ਗਈਆਂ ਕਿੱਥੇ ਇਹ ਦੋ ਅੱਖੀਆਂ?
ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਫੋਲ਼ ਚਾਰੇ ਵੱਖੀਆਂ।
----
ਠਰਕ ਭੋਰਨ ਵਾਲ਼ੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ,
ਰੋਂਦੀਆਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀਹ-ਵੀਹ ਲੱਖੀਆਂ।
-----
ਬਚਪਨਾ, ਸ਼ੌਕੀਨੀਆਂ ਤੇ ਇੱਲਤਾਂ,
ਭੁੱਲ ਆਇਐਂ ਕਿੱਥੇ, ਕਿੱਥੇ ਰੱਖੀਆਂ ?
----
ਏਕਤਾ ਦਾ ਪਾਠ ਸਾਂਭੀ ਫਿਰਦੀਆਂ,
ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨੇ ਚੰਗੀਆਂ ਮਧ-ਮੱਖੀਆਂ।
----
ਕਿੱਥੇ ਪੱਲੂ ਉੱਡਣਾ ਸੀ ਮੁੱਖ ਤੋਂ,
ਜੇ ਹਵਾ ਵੀ ਝੱਲਦੀ ਨਾ ਪੱਖੀਆਂ।
----
ਭੁੱਖ, ਘਿਰਨਾ, ਘੂਰੀਆਂ ਤਕ ‘ਬਾਦਲਾ’!
ਸਭ ਅਸਾਂ ਨੇ ਬਾਲਪਨ ਵਿਚ ਚੱਖੀਆਂ।

Wednesday, January 7, 2009

ਉਲਫ਼ਤ ਬਾਜਵਾ - ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਦੋਸਤੋ! ਮਰਹੂਮ ਜਨਾਬ ਉਲਫ਼ਤ ਬਾਜਵਾ ਜੀ ਦੀ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਗ਼ਜ਼ਲਗੋਈ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵੇਕਲ਼ਾ ਰੰਗ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ। ਇਹ ਗ਼ਜ਼ਲ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲੇਖਕ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸੋਹਲ ਨੇ ਆਰਿਫ਼ ਗੋਬਿੰਦਪੁਰੀ ਜੀ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ਼ ਭੇਜੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਕਰੀਆ।

ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਿੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਤੂੰ ਰਗੜਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਤੂੰ ਨੱਕ ਵੱਢਿਆ ਜੋ ਫਿਰ ਵਢਵਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਕਬੀਲਾ ਬਾਜਵਾ ਤੇਰਾ, ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਖ਼ੂਨ ਜੱਟਾਂ ਦਾ,

ਕਟਾਉਂਦਾ ਧੌਣ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਜੋ ਤੂੰ ਕਟਵਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਕੁਲੱਛਣੀ ਨਾਰ ਨੂੰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਸਮਝਾ ਕੇ ਮੂਰਖ ਨੇ,

ਗਵਾਈ ਪੱਤ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਟਵਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਪਟੇ ਮੌਰਾਂ ਤੇ ਗਭਰੂ ਦੇ ਭੁਲੇਖਾ ਪਾਉਣ ਨੱਢੀ ਦਾ,

ਦਵੱਲੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਸੁੱਥਣ ਵਾਂਗਰਾਂ ਲਟਕਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਹਜਾਮਤ ਓਸ ਦੀ ਕੀਤੀ ਮੁਹੱਬਤ ਵਿਚ ਹਸੀਨਾਂ ਨੇ,

ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਜਦੋਂ ਬਾਬੂ ਹੁਰਾਂ ਮਨਵਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਸਿਆਹ ਕਰਤੂਤ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਵਾਲ ਬੱਸੇ ਸਨ,

ਫਿਰਾ ਕੇ ਲੁੱਕ ਜੀ. ਟੀ. ਰੋਡ ਮੈਂ ਬਣਵਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਖ਼ੁਦਾ ਨੇ ਭੇਜੀਆਂ ਖ਼ੋਦੇ ਨੂੰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗਿਣ ਗਿਣਾ ਕੇ ਸਭ,

ਬੁਰੇ ਨੇ ਡਾਕ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਚੋਂ ਖਿਸਕਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਕਿਹਾ ਇਕ ਮੇਮ ਨੇ ਹੱਸ ਜਦੋਂ ਡੀਅਰਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ,

ਮੁਨਾਇਆ ਸਿਰ ਜਹਾਜ਼ੋਂ ਲਹਿੰਦਿਆਂ ਰਗੜਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਕਰਾ ਕੇ ਸ਼ੇਵ, ਲਵ ਮੈਰਿਜ ਕਰਾਈ ਛੱਡ ਗਈ ਗੋਰੀ,

ਬਿਗਾਨੀ ਸ਼ਾਹ ਤੇ ਮੁੱਛਾਂ ਮੁੰਨ ਕੇ ਮੁਨਵਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

----

ਹਯਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਉਲਫ਼ਤਦਾੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਰ,

ਉਠਾਏ ਘੁੰਡ ਨਾਰਾਂ ਨੇ ਨਰਾਂ ਰਗੜਾ ਲਈ ਦਾੜ੍ਹੀ

Wednesday, November 5, 2008

ਪੈਦਲ ਧਿਆਨਪੁਰੀ - ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਡੈਡੀ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਗ਼ਜ਼ਲ ਵੀ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ 'ਆਰਸੀ' ਤੇ ਲਾਉਂਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਬਾਦਲ ਸਾਹਿਬ!

ਮਾਡਰਨ ਗ਼ਜ਼ਲ

ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।

ਕੌਣ ਡਰਦਾ ਬੋਲੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।

ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਫਿਰੇ ਉੱਡਦੀ,

ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਬੋਲ਼ੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।

ਲਾੜੇ ਨੇ ਜੰਞਾਂ ਪਏ ਲੁੱਟਦੇ,

ਆਪੇ ਵਿਚੋਲੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।

ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੱਕੜੀ ਫੜੀ,

ਖ਼ੂਬ ਪੂਰਾ ਤੋਲੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।

ਬਗਲਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਗਰ ਨੇ ਆਗੂ ਬਣੇ,

ਪਾਏ ਲੰਮੇ ਚੋਲ਼ੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।

ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਲਵਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਮਿਲ਼ੇ,

ਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਭੁੱਜੇ ਛੋਲੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ।